Dzieło Juana Rulfo (1917-1986) to oddech i słowo, cisza i obraz, muzyka i pustka. Od fotografii po pisanie, od narracji po scenariusz filmowy, twórczość artystyczna Rulfo jest jedną z najbardziej wpływowych w Meksyku. Jego literatura cieszy się szerokim zainteresowaniem. Zyskała uznanie i została przetłumaczona na kilka języków. Jest to krótka, ale dogłębna praca, składająca się z trzech książek, które nigdy nie przestają fascynować i/lub zaskakiwać wyspecjalizowanych krytyków i ich czytelników.
Książka „El llano en llamas” (1953) zawiera 17 opowiadanych z wzorowym mistrzostwem historii, w których mężczyźni, kobiety i dzieci z meksykańskiej scenerii wiejskiej stawiają czoła opuszczonemu i fatalnemu światu, zdeterminowanemu izolacją i biedą. Po tej książce pojawia się jego powieść „Pedro Páramo” (1955). Jej autor tworzy w nim Comalę, swój własny wszechświat, położony „na węglach ziemi, w samej paszczy piekła”, miejsce magiczne i straszne, opowiedziane z perspektywy śmierci i pamięci. „El Gallo de oro” (1980), powieść, która została przerobiona na film, zanim została opublikowana jako książka, odtwarza świat galerii i palenques, w których walczy się o szczęście i przeznaczenie.
Sto lat po narodzinach Juana Rulfo Międzynarodowe Biennale Plakatu w Meksyku prezentuje „Powiedz im, żeby mnie nie zabijali!”, graficzną historię najwybitniejszych dzieł Rulfo, zinterpretowaną przez meksykańskich plakacistów. Trzeba pamiętać, że twórczość Rulfo naznaczyła naszą kulturę, że jego propozycja estetyczna jest aktualna, że jego sztuka jest uniwersalna; to znaczy, że ponad różnicami narodowymi i różnymi językami praca Rulfo prowadzi dialog z człowiekiem.
Fidel Carlona Solis
